Select Page

پرسشنامه سبک های عمومی تصمیم گیری اسکات و بروس(GDMS)

توضیحات

سنجش و آشنایی با سبک های عمومی تصمیم گیری می‌تواند زمینه‌ساز رشد و پختگی فرآیند تصمیم‌گیری در حوزه فردی و سازمانی باشد. مدیری که سبک تصمیم‌گیری خود و کارکنانش را می‌شناسد یا هر فرد دیگری که نقاط قوت و ضعف خود در تصمیم گیری را می‌شناسد، مطمئنا گامی بزرگ در جهت رهایی از استرس، دفاع از تصمیم گیری های انجام شده توسط وی و توجیه و اقناع دیگران برداشته اند.

پنج سبک عمومی تصمیم گیری عبارتند از: سبک عقلانی، سبک شهودی، سبک وابستگی، سبک آنی و سبک اجتنابی است.

طبق نظر کازگان تصمیم‌گیری تمایل به حل یک مشکل است، زمانی که بیش از یک راه‌حل وجود دارد و باید مناسب‌ترین راه‌حل انتخاب شود. با این تعریف اگرچه به نظر می‌رسد که تصمیم‌گیری و حل مسئله باهم هم‌پوشی دارند، اما گیث مارون، فیش هاف، کوادرل و فربای معتقدند که برخلاف حل مسئله که نیاز به شناسایی راه‌حل مناسب برای حل یک مشکل دارد، تصمیم‌گیری به انتخاب یک عمل از بین شیوه‌های عمل متضاد نیاز دارد و اغلب در شرایط عدم اطمینان و قطعیت روی می‌دهد. شایان ذکر است که علی‌رغم تفاوت ذکرشده که نشانگر اختصاصی‌تر بودن تصمیم‌گیری است، نمی‌توان وجود رابطه نزدیک‌بین تصمیم‌گیری و حل مسئله را نادیده گرفت، به‌گونه‌ای که دزوریلا و گلدفرید تصمیم‌گیری را یکی از مؤلفه‌های حل مسئله دانسته‌اند. مؤلفه‌های یک تصمیم‌گیری مؤثر و کارآمد بر اساس نظر بیرنز عبارت‌اند از: انتخاب یک هدف، شناسایی و ارزیابی گزینه‌ها، انجام و تحقق بخشی شیوه عمل انتخاب‌شده و ارزیابی پیامدهای تصمیم. کازگان اظهار می‌کند که راهبرد تصمیم‌گیری درواقع همان رویکرد فرد به مسئله تصمیم‌گیری و شیوه‌هایی است که در طی فرآیند تصمیم‌گیری دنبال می‌شود.

نتایج و تفسیر آن‌ها

پرسشنامه سبک های عمومی تصمیم گیری حاصل مطالعه اسکات و بروس (۱۹۹۵) که پس از ترجمه بارها توسط پژوهشگران داخلی مورد استفاده قرار گرفته است و مشخصات روانسنجی آن مطلوب گزارش شده است.

با تکمیل این پرسشنامه سبک تصمیم گیری غالب و نمرات و نمودار مرتبط به شما ارایه خواهد گردید.

راهنمای اجرا

  • عبارات ذیل را با دقت مطالعه نموده و پاسخی را که به بهترین شکل شما را توصیف می‌کند انتخاب نمایید.
  • پاسخ‌های خود را براساس آن گونه که هستید ارایه نمایید و نه آن طوری که دوست دارید باشید.

بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱.در هنگام تصمیم‌گیری به بینش فردی (شهود درونی) خود توجه می‌کنم. *
۲.بدون نظرخواهی از دیگران قادرم تصمیمات را اتخاذ کنم. *
۳.در هنگام تصمیم‌گیری این که احساس کنم تصمیم درست است برایم مهم‌تر است از این که حتما دلیل منطقی برای درست بودن آن داشته باشم. *
۴.برای اطمینان از این که حقایق درستی در اختیار دارم قبل از تصمیم‌گیری قادرم منابع اطلاعاتی خود را دوباره بررسی کنم. *
۵.در تصمیم‌گیری‌های مهم براساس آن‌چه که دیگران می‌گویند عمل می‌کنم. *
۶.از تصمیم‌گیری‌ها طفره می‌روم، چراکه فکر کردن راجع به آن‌ها مضطربم می‌کند. *
۷.همه تصمیمات را می‌توان با یک روش کاملا منطقی و نظام‌مند اتخاذ نمود. *
۸.در هنگام تصمیم‌گیری کاری را انجام می‌دهم که در همان لحظه‌ی آنی فکر می‌کنم درست است. *
۹.به صورت فی‌البداهه تصمیم‌گیری می‌کنم. *
۱۰.زمانی که با تصمیمات مهم مواجه می‌شوم دوست دارم کسی را داشته باشم که مرا در مسیر صحیح هدایت کند. *
۱۱.در تصمیم‌گیری‌های اضطراری (فوری) نیازمند تفکر کاملا دقیق هستم. *
۱۲.در هنگام تصمیم‌گیری به احساسات و عکس العمل‌های درونی خود اعتماد می‌کنم. *
۱۳.در هنگام تصمیم‌گیری می‌توانم به تنهایی تمامی گزینه‌های مختلف را شناسایی و بررسی کنم. *
۱۴.از اتخاذ تصمیمات مهم خودداری می‌کنم مگر این که اجباری در این زمینه وجود داشته باشد. *
۱۵.بدون پیش‌زمینه قبلی تصمیم‌گیری می‌کنم. *
۱۶.در هنگام تصمیم‌گیری بر قوه ادراک درونی خود تکیه می‌کنم. *
۱۷.تصمیماتی را اتخاذ می‌کنم که احساس می‌کنم درست هستند. *
۱۸.در هنگام تصمیم‌گیری به کمک دیگران نیاز دارم. *
۱۹.تا آنجایی که امکان‌پذیر باشد تصمیم‌گیری را به تعویق می‌اندازم. *
۲۰.تصمیمات را بدون تامل قبلی و در همان لحظه مواجه شدن بامشکلات اتخاذ می‌کنم. *
۲۱.از اتخاذ تصمیمات مهم طفره می روم. *
۲۲.احساس می‌کنم بدون حمایت دیگران نمی‌توانم تصمیم‌گیری کنم. *
۲۳.تصمیمات مهم را در آخرین لحظات اتخاذ می‌کنم. *
۲۴.در هنگام تصمیم‌گیری سریعا تصمیم خود را اتخاذ می‌کنم. *
۲۵.در شرایط بحرانی و مبهم کاملا بر مبنای منطق (به صورت عقلانی) تصمیم‌گیری می‌نمایم. *

ما را در اینستاگرام دنبال کنید